LDH waarde na een zware trainingsweek

Deze test meet de totale hoeveelheid LDH in het bloed. Het enzym bestaat in vijf vormen, de iso-enzymen LDH-1 tot en met LDH-5. LDH-4 en LDH-5 zitten vooral in skeletspier. Juist die twee komen vrij bij spierarbeid.

Het enzym stuurt de omzetting van lactaat naar pyruvaat aan. Dat is dezelfde reactie die uw spieren gebruiken tijdens intensieve inspanning. Toch meet de test geen lactaat en ook geen melkzuur. Wordt LDH gemeten, dan gaat het om het enzym zelf, niet om de brandstof.

De routinetest telt alle vijf vormen bij elkaar op. U krijgt dus één getal terug. Dat getal onderscheidt spier niet van lever of bloedcel. Daarom is LDH in het bloed pas bruikbaar naast een tweede marker.

Voor een sporter is die tweede marker vrijwel altijd CK (creatinekinase). CK komt bijna uitsluitend uit spierweefsel. Stijgen LDH en CK samen, dan is de bron spier. Blijft CK normaal terwijl LDH stijgt, dan ligt de bron elders.

Ook ASAT stijgt mee bij spierschade. Dat kan een leverpanel misleidend maken.

Zo verlopen de drie waarden na een zware sessie.

Een verhoogd LDH bij een getrainde sporter is meestal geen alarmsignaal. Het is vaak gewoon de rekening van uw laatste zware sessie. Excentrische belasting doet dat het sterkst. Denk aan zwaar negatief werk, bergafwaarts hardlopen of een eerste sessie na een pauze.

De stijging is bovendien groter naarmate de prikkel ongewoner is. Een geoefende lifter die zijn vaste programma volgt, ziet weinig beweging. Diezelfde lifter na een nieuwe oefening ziet verhoogde waarden die dagen aanhouden.

Dat maakt LDH als prestatiemarker beperkt bruikbaar. De waarde volgt uw belasting, maar met vertraging en met veel ruis. Ze vertelt u niet of u overtraind bent. Ze vertelt u vooral of u recent hard bent geweest, wat u zelf al weet.

Waar de waarde wel voor deugt, is uitsluiten. Prikt u na een week rust? Is uw LDH dan nog steeds verhoogd, dan is training niet de verklaring. Dan wordt de vraag interessant.

De eerste andere verklaring is het buisje zelf. Bij hemolyse gaan rode bloedcellen kapot na de afname en niet in uw lichaam. Wanneer rode bloedcellen op die manier stukgaan, meet het lab LDH dat er nooit was.

Een tweede oorzaak is bloedarmoede. Die komt bij duursporters vaker voor dan gedacht. Een derde is een recente virusinfectie, die uw training toch al onderbrak.

Er is nog iets dat sporters vaak verrast. Een getrainde sporter heeft doorgaans een iets hogere uitgangswaarde dan iemand die niet traint. Dat komt door meer spiermassa en door bijna continue lichte spierombouw.

Uw persoonlijke normaal ligt daardoor mogelijk hoger in het bereik. Dat is geen afwijking en vraagt geen actie.

Het verklaart wel iets nuttigs. Uw eigen eerdere uitslag is een betere maatstaf dan de bovengrens van het lab. Meet daarom een keer in een rustige periode en bewaar dat getal. Bij elke volgende meting vergelijkt u dan met uw eigen basis. Een verschuiving ten opzichte van uzelf zegt meer dan een positie binnen een bevolkingsbereik.

Over kanker kunnen we kort zijn. LDH is geen screeningstest en spoort kanker niet op. Artsen gebruiken de waarde alleen om een al vastgestelde ziekte te volgen.

Sport u intensief en is uw LDH verhoogd? Lees dan LDH te hoog na het sporten: spierschade, je buisje of iets anders.

Timing bepaalt bij deze marker vrijwel alles. Prik minstens 72 uur na uw laatste zware sessie. Wilt u een echt schone uitgangswaarde, houd dan een volle week aan zonder ongewone belasting.

Doet u dat niet, dan meet u uw training en niet uw gezondheid. Dat is de meest gemaakte fout bij bloedonderzoek onder sporters. Neem een panel dat op maandag wordt geprikt, na een zware zaterdag. Dat toont verhoogde lever- en spierwaarden. Geen daarvan weerspiegelt een probleem.

Prik nuchter in de ochtend en drink de avond ervoor voldoende water. Goede hydratatie maakt de aderpunctie eenvoudiger, en een vlotte afname verkleint de kans op hemolyse.

Herhaalt u de meting, doe dat dan onder dezelfde omstandigheden. Zelfde tijdstip, zelfde herstelduur, zelfde lab. Alleen dan is het verschil tussen twee metingen betekenisvol.

Vraag LDH nooit alleen aan. Combineer met CK voor de spiervraag en met haptoglobine als bloedafbraak in beeld komt. Vermeld bij de afname wanneer u voor het laatst intensief trainde.

Plan een controlemeting bewust en niet impulsief. Een herhaling binnen een week na een verhoogde uitslag zegt weinig. Het enzym is dan nog aan het dalen. Twee tot drie weken later, na een rustige periode, geeft een veel bruikbaarder beeld.

Houdt u een trainingslogboek bij, noteer daarin ook de datum van elke bloedafname. Bij een afwijkende uitslag ziet u dan meteen welke week eraan voorafging. Dat ene gegeven beantwoordt de meeste vragen nog voordat een tweede test nodig is.